Search

The Silent Heroes of Rock & Metal: Η Ιστορία ενός Dee-Jay; Σώσης Θεοδοσίου

Updated: Dec 9, 2018


Τι να πρωτοπεί κανείς για τον Σώση Θεοδοσίου; Ένας άνθρωπος γαλουχημένος στo ροκ και μέταλ, κουβαλώντας δεκαετίες μουσικής πείρας στην πλάτη του. Ένας άνθρωπος πρωτοστάτης στα κυπριακά ροκ και μέταλ δρώμενα, που χαρίζει άπλετα τις γνώσεις και την αγάπη του για την μουσική αυτή, από τα εφηβικά του ακόμη χρόνια.


Με την συνέντευξη αυτή, η πρώτη από πολλές που θα φιλοξενούνται στο Aegis, με διαφορετικό πρωταγωνιστή κάθε φορά, κάνουμε μια ‘βουτιά’ στην ιστορία του Σώση, από την εφηβεία του μέχρι σήμερα, ταξιδεύοντας στις εποχές της παλιάς Λεμεσού, στο Kingston Town ανάμεσα σε άλλα,και μαθαίνοντας τον αγαπημένο μας μουσικό παραγωγό και deejay, ακόμη περισσότερο.


Συνέντευξη στην Helena “Raven” Geo




Καλησπέρα Σώση, και ευχαριστούμε για τον χρόνο σου για αυτή την συνέντευξη. Πόσα χρόνια ασχολείσαι επαγγελματικά με την ροκ μουσική και ποιο είδος είναι αυτό που περισσότερο εκφράζει εσένα;


Ασχολούμαι επαγγελματικά με τη Ροκ μουσική από 14 χρονών. Αμέσως μετά τον πόλεμο του 1974, έφυγα για Λονδίνο. Εκεί είχα μεγάλη τριβή με τη μουσική. Αγόραζα βινύλια και κασέτες μανιακά. Με την επιστροφή μου στην Κύπρο αρχές του 1975, άρχισα να δουλεύω στην Sandocan Disco. Την εποχή εκείνη η Ροκ ήταν πάντα στο ρεπερτόριο μας. Ηταν βασικά η χρυσή εποχή. Αρκετό υλικό. Αρχαία τα μηχανήματα. Έφτασα την εποχή που οι αλλαγές γίνονταν με switch και όχι μίξερ. Στη συνέχεια δούλεψα σε όλα σχεδόν τα clubs της Λεωφόρου Μακαρίου.  Το είδος που με εκφράζει είναι λίγο δύσκολο να το προσδιορίσω, διότι ακόμα και μέχρι σήμερα ψάχνομαι σε όλα τα επίπεδα και είδη Ροκ & Μέταλ μουσικής. Διαμάντια βρίσκω παντού. Μετά από 42 χρόνια πίσω απο τα Decks, ακόμα ψάχνομαι και μαθαίνω.


Ποιά ήτανε τα πρώτα ακούσματα που σε έκαναν να δεις την «ομορφιά» πίσω από την μουσική αυτή;

Είναι αστείο να μιλάμε για πρώτα ακούσματα. Στα 60ς δεν υπήρχαν ΜΜΕ όπως σήμερα. Άκουγα το ραδιόφωνο των Αγγλικών βάσεων το BFBS και την εκπομπή στο Ρικ Request Time with John Vickers. Τρύπωνα σε παρέες με πολύ μεγαλύτερους μου και απορροφούσα τις γνώσεις τους. Το πρώτο μου βινύλιο το αγόρασα πολύ μικρός. Ήταν το αλμπουμ του DJ Emperor Rosco. Μου στοίχισε 3 λίρες. Δηλαδή οσο θα αγόραζα εκείνη την εποχή 30 πίτες σουβλάκια. Δούλευα στα χωράφια το καλοκαίρι απο 11 χρονών. Υπό τις περιστάσεις είχα πάντα καλά εισοδήματα και σχετικά καλός μαθητής.

Στη συνέχεια μέχρι να κάνω το Kingston Town το 1990 η συλλογή μου απαριθμούσε 5.000 βινύλια. Ξόδευα όλα τα λεφτά μου στα δισκοπωλεία . Μετά το Kingston αγόραζα τα πάντα. Όταν έκλεισε το μαγαζί τα χάρισα όλα. Δεν το έκανε η ψυχή μου να τα πουλήσω, ούτε δίσκους ούτε επίπλωση. Ούτε να φυλάξω κάτι. Άλλαξα την κουλτούρα μου. Στο σπίτι μου οι τοίχοι είναι άδειοι. Δεν θέλω αντικείμενα που να αποσπούν την προσοχή μου και να με παραπέμπουν στο παρελθόν. Τις αναμνήσεις μου, όπως και τις γνώσεις, τις κουβαλώ στο μυαλό μου και τις εμφανίζω όταν τις χρειάζομαι. 


Που σύχναζες μικρός και πως περνούσες τις ελεύθερες σου ώρες;

Μικρός σύχναζα βασικά στη Λεωφόρο Μακαρίου. Είχα πάρα πολλούς φίλους και γνωστούς. Υπήρχαν στα 70ς αρκετά μουσικά στέκια. Στη Λεωφόρο Μακαρίου βασικά εξελισσόταν όλη η νυχτερινή ζωή της πόλης. 12 δισκοθήκες σε μια Λεωφόρο. C'est la vie, Sandocan, Traffic, La Balbone, ABC, Oroscopo, όπως και διάφορα καφέ που είχαν Τζούκμποξ. Δειλά δειλά εμφανίστηκαν και τα πρώτα συγκροτήματα. Οι πρώτες κιθάρες στα σχολεία που κάποια παιδιά τραγουδούσαν στα διαλείμματα και εκδρομές.


Ποιων καλλιτεχνών τα πόστερ κοσμούσαν τους τοίχους του εφηβικού σου υπνοδωματίου;

Εφηβικό δωμάτιο δεν είχα. Κοιμόμουν στην κουζίνα διότι τα υπνοδωμάτια ήταν κατηλειμμένα απ' τις αδελφές μου, που αγαπούσαν κι αυτές τη μουσική. Πόστερς είχα αρκετά. Morrison, Marley, Stones, Zeppelin κ.α. Στα 17 μου νοικίασα ενα μικρό μονάρι κρυφά απ’την οικογένεια [παλαιών αρχών]. Ήταν ο μικρός παράδεισος της παρέας. Μέχρι που μας διώξανε για ηχορύπανση. 


Τι είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό από την δεκαετία του ογδόντα;

Η δεκαετία του 80 σημαδεύτηκε από τις νέες τάσεις μουσικής. Με αρκετά πολύ καλά συγκροτήματα. Η Ποπ Ροκ μπήκε γερά μέσα στις δισκοθήκες. Εκτόπισε αρκετά την Funky & Soul. Βασικά όταν μιλάμε για 80ς το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μου είναι το Trendy Style της εποχής και οι ασφυκτικά γεμάτες ντίσκο. Εκεί όμως ξεπετάχτηκαν φοβερά νέα μέταλ συγκροτήματα, όπως οι Metallica, Slayer, Anthrax, και έδωσαν νέα ώθηση στο είδος. Άρχισε μεγάλη μερίδα της νεολαίας να ακολουθεί φανατικά. Να ταξιδεύουμε με αρκετά εξοδα για να δούμε κάποια φεστιβάλ και συναυλίες. Άρχισε και στην Κύπρο σιγά σιγά η τάση για δημιουργία Ροκ και Μέταλ συγκροτημάτων.


Θυμάσαι το πρώτο ροκ live που πήγες σαν θεατής; Τί συναισθήματα σου ξύπνησε;

Το πρώτο live που πήγα θεατής εγώ το διοργάνωσα στα 70ς. Τότε δεν έρχονταν συγκροτήματα ξένης Ροκ. Βασικά στα περισσότερα δήλωνα παρών. Μετά το 1982 άρχισα τα ταξίδια στην Ευρώπη για διάφορα φεστιβάλ, όπου έφαγα γερά την ένεση της Ροκ και Μέταλ. Φοβερή η ατμόσφαιρα σε ολα τα events. Δεν θεωρώ live αυτά που έρχονταν από Ελλάδα εντεχνολαϊκού περιεχομένου για αρπαχτές.


Αγαπημένο άλμπουμ όλων των εποχών;

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο άλμπουμ ή τραγούδι που να θεωρώ οτι καθόρισε την πορεία μου. Το μυαλό μου είναι γεμάτο από διαμάντια μουσικής. Όταν με ρωτά κάποιος αυτή την ερώτηση, αμέσως πετάγονται 100άδες επιλογές. Το πιο ολοκληρωμένο για μένα από την πρώτη νότα μέχρι τον τελευταίο στίχο ειναι το Dark Side of the Moon.


Το πρώτο σου dj set?

Το πρώτο μου Dj set ήταν όταν ήμουν 14 χρονών. Η δουλειά μου να πλένω ποτήρια σε δισκοθήκη. Αρρώστησε ο DJ και μπήκα να βοηθήσω. Ο κόσμος ενθουσιάστηκε κι από τότε έμεινα μέσα στο κουτί. 


Σε ποιους χώρους έπαιξες ή και παίζεις ακόμη, και με ποιους ραδιοσταθμούς συνεργάστηκες ή και συνεργάζεσαι ακόμη, από την αρχή της καριέρας σου; Ποιά από όλες σου αυτές τις εμπειρίες έδρασε σαν καθοριστικό σημείο για σένα και πώς;

Εργάστηκα σε ραδιόφωνα ως μουσικός παραγωγός πρώτα στο Sports 1 και έπειτα για πολλά χρόνια στο Κανάλι 6. Από την αρχή της πορείας μου είναι δύσκολο να θυμηθώ όλα τα μέρη. Εργάστηκα και στα Ελληνικά νησιά. Το μέρος όμως που καθόρισε την πορεία μου ήταν το παλιό Kingston Town. Ήταν ο χώρος όπου εκφράστηκα 100%. Έμαθα μέχρι και ηχοληψία παίρνοντας εμπειρίες από πολλούς επαγγελματίες του είδους. Ήταν ο χώρος όπου 5 φορές την εβδομάδα γινόντουσαν συναυλίες. Φοβερή η ατμόσφαιρα. Αυτός ο χώρος με σημάδεψε καταλυτικά. Με μεγάλη μου χαρά όπου πάω ο κόσμος έχει μια καλή κουβέντα να πει. Δεν έκλεισε διότι έπεσε. Το έκλεισε η παγκοσμιοποίηση. Όλοι εμείς έπρεπε να φύγουμε για να επιβιώσουν τα μπουρδέλα. Δηλαδή τα πολυεθνικά μαγαζιά όλων των ειδών. 


Ποια ήτανε η πρώτη στιγμή που ένιωσες περήφανος που ασχολείσαι με την μουσική αυτή;

Η πρώτη φορά που ένοιωσα περήφανος γι' αυτό που κάνω, ήταν και η πρώτη μέρα που μπήκα στο μαγικό κουτί του DJ Box. Εκεί που είσαι ο οποιοσδήποτε ξαφνικά γίνεσαι Ο Σημαντικός. Όλοι σου δίνουν σημασία, βγάζεις τις καλύτερες γκόμενες, κάνεις ότι σου καβ@@σει και είναι οκ για όλους. Τώρα είναι κάπως διαφορετικά. Όχι τόση ένταση, αλλά εξακολουθούν όλα να είναι όμορφα.


Υπήρξαν ποτέ σχόλια που σε εκνεύρισαν όσον αφορά τις μουσικές σου επιλογές όταν πρωτοάρχιζες, ή ακόμη και σήμερα;

Παλιά με εκνεύριζαν τα άσχημα σχόλια. Αρκετά ήταν ζηλόφθονα και με στοχοποιούσαν. Τώρα όμως έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα, τα επιζητώ για να γίνω καλύτερος. Τώρα νοιώθω ότι δεν έχω να αποδείξω τίποτα σε κανένα. Τα βλέπω πιο ώριμα και σφαιρικά τα άσχημα σχόλια, που είναι πολύ λίγα, εξαφανίστηκαν μπορώ να πω. Αλλά πάντα θα υπάρχουν οι κάποιοι!!!!


Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στην σημερινή μας ροκ και μέταλ κοινωνία στο νησί;

Το μήνυμα που θέλω να στείλω στους νέους που ασχολούνται με τη Ροκ και Μέταλ, να είστε περήφανοι για τη μουσική σας. Οι μεταλάδες βάσει ερευνών είναι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι και οι πιο έξυπνοι! Όταν γνωρίζω νέο κόσμο τους ρωτώ τι μουσική ακούνε για να καθορίσω και το πόσο έξυπνοι είναι.


#deejay #cyprus #metal #metalmusic #greeklanguage #interview #helenaravengeo 

© 2018 Aegis Rock | Metal Magazine

  • White YouTube Icon