Search

Live Review; Balothizer @ Savino Live, 20/12/18 (opening act: Stonus)


γράφει η Μαρία Κούβαρου


Εντάξει, κάποιοι τους είχατε ακούσει στον Φέγγαρο 2018 και ξέρατε τι να περιμένετε. Εμείς όχι... και δεν ξέρω ποιοι ήταν εν τέλει πιο τυχεροί. Οι ήδη “μυημένοι” ή εμείς οι αδαείς, που ζήσαμε μια πρωτόγνωρη εμπειρία; Ας πάρω, όμως, τα πράγματα από την αρχή...


Το εξώφυλλο του Cretan Music from Hell, που μας παρουσίασαν οι Balothizer στις 20/12/18

Όταν δέχτηκα την πρόσκληση να παρευρεθώ στο συγκεκριμένο live συμφώνησα μετά χαράς, αφ’ ενός γιατί είμαι ανοιχτή και πάντα διαθέσιμη να ακούσω καινούργια πράγματα και αφ’ ετέρου γιατί το βράδυ μου ήταν ελεύθερο, so it was a win έτσι κι αλλιώς. Όμως δεν σας κρύβω ότι δεν άρπαξα και το μεγαλύτερο καλάθι. Άλλωστε, αυτά τα πολύ «πειραματικά» μουσικά εγχειρήματα με έχουν πολύ συχνά απογοητεύσει. Μη βρίσκοντας αρκετό χρόνο να ψάξω περαιτέρω το τι εστί Balothizer, πήρα το μικρό μου καλάθι και μπήκα στο Savino Live αρκετά έγκαιρα για να προλάβω και το opening συγκρότημα από την αρχή. Τους Stonus τους ήξερα ήδη, αφού είχα κάνει το review για το EP τους Lunar Eclipse, που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Και, όντως, οι Κύπριοι heavy rockers άξιζαν μια έγκαιρη άφιξη, αφού έκαναν μια αξιόλογη εμφάνιση με τα original τους κομμάτια, που έδειξε για άλλη μια φορά τις πολλά υποσχόμενες ικανότητές τους, τόσο στη δημιουργία κομματιών με έντονη stoner γεύση, όσο και στην παρουσίαση αυτών.


Οι Stonus επί σκηνής.

Οι Stonus έκτισαν ένα set που ζέστανε την ατμόσφαιρα, μεταδίδοντας μας αρκετή ενέργεια και ανεβάζοντας την ένταση ούτως ώστε να είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε τους Balothizer.


Όχι ότι μπορείς να είσαι και ποτέ εντελώς έτοιμος για την μπάντα αυτή... Το εκ Βορείου Λονδίνου ορμώμενο electric power τρίο ανέβηκε στη σκηνή στις 23:08 ακριβώς, και οι πρώτες νότες από το “Roots”, το εισαγωγικό κομμάτι, ακούστηκαν. Δέκα λεπτά αργότερα, με την τελευταία νότα από το “Αnogeia” η ανάσα είχε ήδη κοπεί, η ατμόσφαιρα είχε ηλεκτριστεί και το (αξιοσημείωτο σε αριθμό για Πέμπτη βράδυ) κοινό ήταν όλο στραμμένο στη σκηνή με ένα χαμόγελο ικανοποίησης και προσμονής σχηματισμένο σε όλων τα πρόσωπα (εντάξει, παραδέχομαι, μου αρέσει να παρατηρώ τις αντιδράσεις του κόσμου). Και δικαίως. Το επόμενο, “Cradle to the Grave”, με το εντυπωσιακό σόλο του λαούτου και στιγμές διφωνίας και τριφωνίας πάνω στον παραδοσιακό κρητικό στίχο έχτισε επάξια πάνω στην αρχή και οδήγησε στο εκρηκτικό “Antifa Syrtos”, το οποίο έγινε και το προσωπικό μου αγαπημένο από τη βραδιά και το album τους Cretan Music from Hell. Ακολούθησε το “Foustalieris”, με το κοινό ξεσηκωμένο και έτοιμο να αρχίσει τον χορό σε ρυθμούς Κρήτης. Αμέσως μετά η ενέργεια ανέβηκε ξανά σε πιο δυναμικά ακόμα metal/punk ύψη με το “Kissamos Waves”. Και εκεί που πίστεψα ότι είχα καταλάβει τι είναι τελικά αυτό που κάνουν οι Balothizer, με χτυπήσανε στην πιο ευαίσθητη χορδή, με το έντονα συναισθηματικό stoner psy “Hugging”, στου οποίου την κολλητική μπασογραμμή το λαούτο έκτισε μια μελωδία σαν αιθέριο ταξίδι που μας ταξίδεψε από το Savino Live πάνω από τα νερά της Μεσογείου για να δούμε από ψηλά το μεγαλείο της κρητικής παράδοσης, που ζωντάνεψε ακόμα περισσότερο μέσα από το τραγουδιστικό μέρος.


Οι Balothizer σε μια σπάνια "ήρεμη" στιγμή τους.

Οι Balothizer κλείσανε το σετ τους με το “Aleppo”, άλλο ένα εκρηκτικά “διαολεμένο” κομμάτι από το ακυκλοφόρητο ακόμα δεύτερο τους album, με μια Cretan metal διάθεση (λόγια μιας καλής φίλης), αφήνοντάς με με την απορία... αλήθεια, υπάρχει ταβάνι στα επίπεδα ενέργειας που μπορούν να δώσουν; Την απάντηση μου την έδωσαν, φυσικά, οι ίδιοι, στα encore τους! Και, φυσικά, ταβάνι δεν φάνηκε πουθενά...


Εννοείται πως σε μια τόσο ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα το κοινό από κάτω συμμετέχει ενεργά. Μάλιστα, κάποιοι δεν περιορίστηκαν στο κάτω, και δύο άτομα ανέβηκαν πάνω στη σκηνή, συνεχίζοντας τον χορό τους ανάμεσα στα μέλη του συγκροτήματος. Αυτό δεν κράτησε για πολύ, όμως σίγουρα έφερε ακόμα πιο κοντά κοινό και μουσικούς με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Στο τέλος της βραδιάς το συγκρότημα ζήτησε μια selfie με όλους για να βάλει στα social media και, όντως, αν ήσασταν κι εσείς εκεί, κάντε tag τον εαυτό σας.


Με τη συμβολή του... κοινού.

Σε μια γενική επισκόπηση της βραδιάς, οι Balothizer, μέσα σε λίγο περισσότερο από μια ώρα μας πρόσφεραν μια τόσο εκρηκτική δόση ενέργειας και έντασης με έντονο απόηχο, ενώ κέρδισαν και κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον μας μέχρι τέλους. Η μουσική ικανότητα και των τριών αδιαπραγμάτευτη, η σκηνική τους παρουσία τόσο άψογη όσο και καταλυτική για το αποτέλεσμα, και ο τρόπος που σε έκαναν να συμμετέχεις σε αυτή την εμπειρία μοναδικός.


Κόντρα σε ό,τι έχω ακούσει προηγουμένως, οι Balothizer πέτυχαν ένα τέλειο πάντρεμα δύο φαινομενικά αταίριαστων παραδόσεων (aka κρητική παράδοση με rock) που δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Αλλά ούτε και ταμπέλα. Οπότε ας αποφύγουμε για μια φορά τη γνωστή ανάγκη μας να κατατάξουμε τα πάντα σε μια κατηγορία... Ας αποφύγουμε την ερώτηση: είναι οι Balothizer rock, folk, metal, punk, stoner, ethnic, folk, world music, traditional; ΕίναιPost-Cretan, όπως το περιγράφουν οι ίδιοι; Είναι μια μπαλωθιά μουσικής ευφυίας; Ας αποδεχτούμε ότι είναι τίποτα από όλα αυτά και όλα μαζί συγχρόνως. Είναι Κρητική μουσική από την κόλαση και σίγουρα δεν μπορεί να την χωρέσει κανένα καλάθι... όσο μεγάλο και να είναι!



* Με το Cretan Music from Hell ήδη στο playlist μου μοιράζομαι με μαζί σας τα νέα ότι οι Balothizer έχουν μόλις ολοκληρώσει την ηχογράφηση του δεύτερου τους album με τη Louvana Records, ενώ αναμένεται να κυκλοφορήσουν σύντομα και τρία live video studio sessions στο YouTube. Είμαι περίεργη, αν και ανήκω πλέον στους “μυημένους”…



#livereview #musicreview #rockmusic #rockandmetalmagazine #balothizer #mariakouvarou #aegismagazine #cyprus #greeklanguage

© 2018 Aegis Rock | Metal Magazine

  • White YouTube Icon