Search

JOAKEM album review

By Andreas Georgiou


Μπορεί να έχετε ακούσει το όνομα Στέλιος Ιωακείμ. Joakem είναι απλά ένα προσωνύμιο για τον φιναλίστ του ‘The voice 2017’ που κατάφερε να εντυπωσιάσει κοινό και κριτική επιτροπή και να χάσει το έπαθλο στις λεπτομέρειες. Σήμερα θα δούμε την πρώτη του σολο δουλειά , ένα alternative metal άλμπουμ με τίτλο ‘Mind Matter’. Ξεκινώντας σαν κλασσικός πιανίστας στην ηλικία των 6, ο Joakem άρχισε να επεκτείνει τις μουσικές του γνώσεις όντας μέλος αρκετών συγκροτημάτων από το 2009, με κάποια εξ’ αυτών να είναι ενεργά μέχρι και σήμερα. Σταδιακά εξελίχθηκε σε ένα ευέλικτο keyboardist, τραγουδιστή και συνθέτη με επιρροές από progressive rock, metal, ambient, classical, jazz και fusion μουσική.


Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 2018 και συμπεριλαμβάνει 8 κομμάτια, ακολουθώντας τη κυκλοφορία δυο σιγκλ, του ‘The Path, που κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 2018 και του ‘Generation Z’ που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου. Το ‘Mind Matter’ είναι ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από την δεξιοτεχνία και την ευαισθησία, παράλληλα όμως και από το θύμο και την αγωνία που χαρακτηρίζει αυτό το είδος μουσικής και το κάνει τόσο φρέσκο και επίκαιρο. Σε αυτό φυσικά μεγάλο ρόλο παίζει και η φανταστική παραγωγή που επιτρέπει στον ακροατή να ακούσει και να αφουγκραστεί το συναίσθημα που επιδιώκει ο καλλιτέχνης σε κάθε στιγμή του κομματιού. Εκ’ πρώτης όψεως ο δίσκος μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένα μίγμα πολύπλοκων μελωδιών και ρυθμών, που σuχνά αγγίζουν τα όρια του progressive rock, δυνατών συνθεσάιζερ, επιθετικών κιθάρων, σύνθετων drum patterns και φυσικά μιας σειράς διαφορετικών φωνητικών τεχνικών που επιδεικνύουν το εύρος και τις φωνητικές δυνατότητες του Στέλιου.

Το άλμπουμ ξεκινά με ένα πιο progressive τόνο, με το εναρκτήριο ‘A Peaceful Place’ να έχει ένα πιο κινηματογραφικό τόνο συνοδευόμενο από βαρετές κιθάρες και πλήκτρα, καθώς και μπρουταλ φωνητικά σε ορισμένα σημεία. Η συνεχής εναλλαγή μεταξύ κανονικής και μπρουταλ φωνής δημιουργεί μια ενδιαφέρον ατμόσφαιρα στο κομμάτι και επιδεικνύει μεγάλη ευελιξία που ανεβάζει τις προσδοκίες για τη συνέχεια. Το ίδιο ύφος παρατηρείται και στο δεύτερο κομμάτι, το ‘Resurgence’. Ενορχηστρωμένο με πλούσια κομμάτια πιάνου, ενισχύει ακόμα περισσότερο τις προσδοκίες μας.

Πηγαίνοντας στο τρίτο κομμάτι με τίτλο, ‘Generation Z’, ένα κομμάτι με ξεκάθαρο κοινωνικό μήνυμα, συναντάμε ένα πιο alternative metal ύφος με πιο καθαρή δομή και ξεκάθαρο διαχωρισμό μεταξύ των πιο συναισθηματικών κουπλε και των πιο εκρηκτικών ρεφραίν του κομματιού. Μέχρι αυτό το σημείο, θα έλεγα ότι το αλμπουμ θυμίζει ξεκάθαρα ένα καλό playlist συναυλίας, με τα πρώτα δύο κομμάτια να προετοιμάζουν συναισθηματικά τον ακροατή για την έκρηξη του τρίτου κομματιού.

Καθώς συνέχισα να ακούω το αλμπουμ, δεν σταμάτησε ποτέ να με εκπλήσσει ευχάριστα. Το τέταρτο και πέμπτο κομμάτι, με τίτλο ‘Illusory’ και ‘The Path’ αντίστοιχα, επίσης φέρνουν κάτι καινούριο στο αλμπουμ, έχοντας και τα δυο ένα πιο θεατρικό τόνο με χαρακτηριστικές αλλαγές σε ρυθμό και τέμπο που κρατούν τον ακροατή σε εγρήγορση, όπως μια δραματική θεατρική σκηνή σκήνη κρατά το κοινό σε αγωνία και με τα μάτια καρφωμένα στη σκηνή. Το ίδιο ισχύει και για το έκτο κομμάτι, το ‘Terra’, ένα κομμάτι στο οποίο ο καλλιτέχνης εκφράζει την αγωνία του για το μέλλον του πλανήτη, εξού και ο τίτλος ‘Terra’ που στα λατινικά σημαίνει ‘Γη’. Μουσικά, το κομμάτι είναι και πάλι αποτέλεσμα βαρετών κιθάρων και πλήκτρων, καθώς και δυνατών συναισθημάτων, με το θυμό να διαδέχεται τη μελαγχολία των προηγούμενων δύο κομματιών και μαζί να συνθέτουν ένα κρεσέντο συναισθημάτων. To έβδομο κομμάτι με τίτλο ‘Treacherous’, είναι και πάλι ένα κομμάτι με σαφές κοινωνικόπολιτικο μήνυμα, μια τελευταία κραυγή αγωνίας θα μπορούσαμε να πούμε, πριν το τέλος του αλμπουμ. Τελειώνοντας, το τελευταίο κομμάτι με τίτλο ‘Departure’, επιτρέπει στον ακροατή να αποφορτιστεί συναισθηματικά, έχωντας περισσότερο το ύφος μιας power metal μπαλάντας, χωρίς παρ’ όλα αυτά να στερείται τα πολύπλοκα μουσικά χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν ολόκληρο το αλμπουμ και το μετατρέπουν σε μια ασταθή και ενδιαφέρον κούρσα μέχρι την τελευταία νότα.


© 2018 Aegis Rock | Metal Magazine

  • White YouTube Icon