Search

Interview με τους Dead Congregation

* από τον Ανδρέα Ανδρέου


Καλώς ορίσατε στο Aegis.

15 χρόνια Dead Congregation. Τι πιστεύετε ότι άλλαξε σε σας στο μουσικό τομέα αλλά και ως προσωπικότητες;


Ίσως λιγότερα απ’όσα θα περίμενε κανείς μετά από τόσο καιρό. Θα ήθελα να πώ ότι έχουμε ωριμάσει αλλά δεν είμαι σίγουρος το κατα πόσο αυτό είναι ακριβές, σίγουρα η εμπειρία μας έχει κάνει να είμαστε σαφώς πιό επαγγελματίες. Επίσης έχουμε δεθεί ακόμα περισσότερο μεταξύ μας σε προσωπικό επίπεδο, η χημεία της μπάντας είναι πιό δυνατή από ποτέ. Όσο αφορά το μουσικό κομμάτι, πάντα δημιουργούσαμε τη μουσική που μας εκφράζει απλά όπως είναι λογικό στα πρώτα μας βήματα οι επιρροές μας ήταν πιό εμφανείς, με το καιρό σχηματίζουμε μιά ταυτότητα πιό ιδιαίτερη χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξανα-ανακαλύψαμε τον τροχό. Ούτε το θέλουμε κιόλας! Για εμάς το Death Metal έχει πολύ συγκεκριμένο ήχο και ο πολύς πειραματισμός δεν έχει θέση σε αυτό.


Είστε πλέον μια από τις δημοφιλέστερες ελληνικές μπάντες εκπροσωπώντας επάξια το Death Metal. Πώς νιώθετε που σας στηρίζει τόσο πολύ ο κόσμος όχι μόνο του ακραίου ήχου αλλά και γενικότερα αυτού του ιδιώματος;


Είναι πραγματικά συγκινητικό το ότι καταφέραμε να έχουμε τέτοια απήχηση παίζοντας εντελώς μη-εμπορικό Death Metal και παραμένοντας ανεξάρτητοι. Όταν ήμασταν στο στούντιο και ηχογραφούσαμε το ‘Graves of the Archangels’ νιώθαμε ότι το υλικό ήταν πολύ δυνατό αλλά ούτε στα πιό τρελά μας όνειρα δε περιμέναμε ότι θα μας έβαζε τόσο δυνατά στο χάρτη της σκηνής και ότι θα είχαμε τέτοια εξέλιξη. Ελπίζω να μή φανεί ξιπασμένο αυτό που θα πώ αλλά είμαστε περίφανοι για τη πορεία μας.


Το πρώτο σας albumκυκλοφόρησε το 2008 φέροντας τον τίτλο ''Graves of the Archangels'' ενώ το δεύτερο σας album ''Promulgation of the Fall'' κυκλοφόρησε το 2014. Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι διαφορές μεταξύ τους; Αν είχατε τη δυνατότητα θα αλλάζατε κάτι σε αυτά;


Εκτός από αυτό που είπα στη πρώτη ερώτηση σχετικά με τη μουσική μας εξέλιξηκαι το πώς με το καιρό αποκτούμε δική μας ταυτότητα, θα έλεγα πως το ‘Promulgation’ είναι πιό άμεσο από το ‘Graves’,σε γραπώνει από τα μούτρα με τη πρώτη νότα και σε κρατάει σε ένταση μέχρι τη τελευταία χωρίς πολλές ανάσες στο ενδιάμεσο. Το ‘Graves’ ίσως είναι πίο ατμοσφαιρικό με τη παραδοσιακή έννοια καθώς έχει την υποβοήθηση των Εκκλησιαστικών samples και ψαλμών που ενισχύουν το ανίερο συναίσθημα που θέλουμε να περάσουμε. Όταν ακούς τη δουλειά σου με καθαρό μυαλό και αυτί μετά από καιρό σίγουρα βρίσκεις ψεγάδια, πράγματα που θα μπορούσες να είχες κάνει καλύτερα. Αλλά δεν έχει νόημα να σκέφτεσαι αλλαγές εκ των υστέρων, απλά αλλάζεις σελίδα και προχωράς προσπαθώντας να μαθαίνεις από τα λάθη σου.


Έχετε παίξει σε πάρα πολλές χώρες αλλά και σε υπεράριθμα φεστιβάλ. Φέτος θα παίξετε για πρώτη φορά στην Κύπρο συμμετέχοντας στην 4η εκδοχή του καθιερωμένου πλέον Funeral Worship Festival. Πώς νιώθετε για αυτό και τι να περιμένει από εσάς το κοινό που δεν σας έχει παρακολουθήσει ζωντανά;


Είμαστε ενθουσιασμένοι! Μέσα στα χρόνια είχε υπάρξει ενδιαφέρον και άλλες φορές αλλά για τον ένα ή τον άλλο λόγο δε τα είχαμε καταφέρει να έρθουμε μέχρι τώρα. Πιστεύω ότι αυτό που χαρακτηρίζει τις ζωντανές εμφανίσεις μας είναι η επιθετική ενέργεια με την οποία αποδίδουμε το υλικό μας, είμαστε μία μπάντα με πάθος προς αυτό που κάνουμε και απ’ότι διαβάζουμε κι ότι μας μεταφέρει ο κόσμος που μας παρακολουθεί αυτό φαίνεται και στη σκηνή την ώρα που παίζουμε.


Η σκηνή της Κύπρου ακμάζει ραγδαία με τα χρόνια. Έχετε παρακολουθήσει γενικότερα την κυπριακή σκηνή; Αν ναι, ποια η άποψή σας για αυτήν;


Είναι αλήθεια ότι το επίπεδο έχει ανέβει πολύ! Δυστυχώς δεν έχω ολοκληρωμένη εικόνα οπότε δε θα ήθελα να σταθώ σε ονόματα γιατί σίγουρα υπάρχουν πολλές μπάντες που ίσως δε τις γνωρίζω και δε θα ήθελα να τις αδικήσω.


Tα τελευταία 10 χρόνια υπάρχει άνοδος στον ακραίο ήχο ειδικότερα στο black και death metal. Σας ενοχλεί που πλέον καταντάνε και λίγο μόδα τα συγκεκριμένα είδη;


Οι μόδες πάνε κι έρχονται στα πάντα, από τη μουσική, στα ρούχα, στο φαγητό, στους ταξιδιωτικούς προορισμούς, κυριολεκτικά στα πάντα! Το θέμα είναι ποιοί θα παραμείνουν μετά από καιρό και το βασικότερο, ποιών η δουλειά θα αντέξει το τέστ του χρόνου. Έχουμε δεί πολλά άλμπουμ και συγκροτήματα να εξυμνούνται κατά καιρούς αλλά μετά από λίγο σκάει η φούσκα και δε τα μνημονεύει κανείς. Κατά τ’άλλα σίγουρα δε μας ενοχλεί ο υγιής ανταγωνισμός! Άλλωστε όταν ξεκινήσαμε το σκοτεινό Death Metal δεν ήταν καθόλου μόδα αλλά όταν έγινε δε προσπαθήσαμε να αποσχιστούμε από αυτό για να ξεχωρίσουμε. Ο καθένας κοιτάει τη δουλειά του και μακάρι μέσα σε όλη την υπερπληθώρα των Death / Black κυκλοφοριών να βγαίνει κι ένα διαμάντι που και που.


Έχουμε παρατηρήσει ότι στα τόσα χρόνια πορείας σας έχετε τη δικής σας εταιρεία με κάποιες εξαιρέσεις εκτός Ευρώπης για διανομή του υλικού σας. Θαρρώ θα είχατε πάμπολλες προτάσεις από δημοφιλείς εταιρείες για συνεργασία.

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να ασκείτε ολοκληρωτικό έλεγχο στη μουσική σας;


Η δυναμική της μπάντας είναι πολύ συγκεκριμένη, δεν είμαστε διατεθειμένοι ούτε να περιοδεύουμε 200 ημέρες το χρόνο ούτε να κυκλοφορούμε άλμπουμ κάθε τρείς και λίγο για να παραμείνουμε επίκαιροι. Επομένως μία μεγάλη εταιρία δε θα μπορούσε να μας προσφέρει και πολλά, δηλαδή να μας σπρώξει από άποψη διαφημιστικής προώθησης και μετά τι, να τους λέμε όχι το ένα και όχι το άλλο? Καλύτερα μόνοι μας και το κεφάλι ήσυχο. Τουλάχιστον έτσι το βλέπουμε μέχρι τώρα, δε ξέρω αν είναι η σωστή κίνηση, έτσι κρίναμε κι έτσι πορευτήκαμε!


Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίσατε σα μπάντα;


Ίσως το ότι λόγω των περιορισμών που έχουμε από το προσωπικό μας περιβάλλον (δουλειές, οικογένεια κλπ) πολλές φορές αναγκαζόμαστε να απορρίψουμε ενδιαφέρουσες προτάσεις για συναυλίες. Αλλά το να το πείς σοβαρή δυσκολία τη στιγμή που έχουμε καταφέρει να ταξιδέψουμε σε τόσες χώρες είναι μάλλον αχαριστία.


Υπάρχει κάποιο βασικό μήνυμα που θέλετε να περάστε με τη μουσική σας;


Όχι, δεν είμαστε ούτε κήρυκες των ιδεολογικών πεποιθήσεών μας ούτε θέλουμε να κατευθύνουμε τον ακροατή στα σκοτεινά κομμάτια της ψυχής μας. Ότι κάνουμε με τους Dead Congregation γίνεται από πάθος προς τη μουσική και από εσωτερική δίψα για δημιουργία.


Ποια διαδικασία προτιμάτε περισσότερο, του live performance ή της ηχογράφησης σε στούντιο;


Είναι αρκετά διαφορετικά πράγματα και από το καθένα παίρνεις διαφορετικά συναισθήματα αλλά νομίζω ότι τη στιγμή που το νέο σου υλικό παίρνει τελική μορφή στο στούντιο είναι η κορύφωση της δημιουργίας για το καλλιτέχνη. Τουλάχιστον εγώ σα συνθέτης έχω βιώσει απερίγραπτα έντονα συναισθήματα στο στούντιο κατά την ηχογράφηση κομματιών μας. Από την άλλη δε μπορώ να μας φανταστώ να μην παίζουμε liveκαι να είμασταν μία στούντιο μπάντα, θα ήταν σα να μου έκοβες το φαγητό και το νερό. Μέχρι και οι πρόβες μας δημιουργούν αισθήματα ενθουσιασμού και ψυχικής ανάτασης! Όχι πάντα όμως, χαχα.


Ευχαριστούμε πολύ και ανυπομονούμε να σας δούμε και από κοντά!


Εμείς ευχαριστούμε, η ανυπομονησία είναι αμοιβαία.


#Interview #metal #deathmetal #deadcongregation #band #musicmedia #aegismagazine

© 2018 Aegis Rock | Metal Magazine

  • White YouTube Icon