Search

Gabber: Όταν η ηλεκτρονική χορευτική μουσική κυριεύτηκε από τον Σατανά

Του Maniak (A.C.A. Atrocious)



Gabba, Hardcore, Hardstyle, Speedcore, Terrorcore, κ.α. είναι μόνο μερικές από τις υποκατηγορίες ενός είδους μουσικής η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από το μοναδικό ήχο της μπότας. Ο ήχος της μπότας προέρχεται αρχικά από ηλεκτρονικά μέσα και συγκεκριμένα από τον ήχο που έβαζε η μπότα του TR-909. Στη συνέχεια περνά από επεξεργασία η οποία χαρακτηρίζεται από την υπερβολική δόση από distortion το οποίο αν δεν κτυπήσει κόκκινα τότε σημαίνει δεν είναι hard μπότα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια μπότα που ποια χρησιμοποιεί όλο το φάσμα του ήχου. Το δεύτερο βασικό μέρος ενός τέτοιου κομματιού είναι ο ήχος Hoover από synthesizers.

Η μουσική Gabba πλέον θεωρείται ο προπομπός όλον των υποκατηγοριών που δημιουργήθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια από το 1990. Ξεκίνησε με βροντηχτό βάδισμα από τις γειτονιές του Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Αλλά για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο οι στιλιστική του προέλευση ξεκίνησε από τα ήδη μουσικής Detroit techno, Hardcore Techno, και industrial. Ο πρώτος που δημιούργησε το πρώτο κομμάτι/τραγούδι αυτής της μουσικός ήταν ο Ολλανδός Paul Elstak. Η hard μουσική μετά από πολύ δύσκολες μέρες, παράνομα party, που πολλές φορές κατέληγαν στα κρατητήρια της αστυνομίας στους ravers, κατάφερε να σηκώσει τον πήχη της παραγωγής και κατάφερε να καθιερωθεί ως ένα από τα κύρια Ίδη μουσικής για διασκέδαση Μέσα στην Ολλανδική κουλτούρας του 2000.



Καθώς η μουσική σκηνή της hard μουσικής μεγάλωνε αναπόφευκτα έπεσε θύμα του ίδιου του εαυτού της. Ο λόγος, ήταν το κούρεμα που έχει ο τυπικός gabber, το ξυρισμένο κεφάλι το οποίο όπως μπορείς να φανταστείς εξιτάρε το ενδιαφέρον των νεοφασιστών και νεοναζί οι οποίοι προσπάθησαν και οι οποίοι ακόμα προσπαθούν να αμαυρώσουν την εικόνα της κυριολεκτικά μεγάλης πλειοψηφίας των οπαδών της Hardcore. Η απάντηση από μουσικούς και μη ήταν κε παραμένει τρανταχτή, καθώς έως και σήμερα γράφονται τραγούδια με μονόλογους, στοίχους και τίτλους ενάντια στα σκουλήκια τις γης. Όπως επίσης μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της φάσης δεν είναι λευκοί όπως οι The Viper, Bass-D, RTC, αλλά και πολλοί άλλοι.


H hardcore μπορεί στο νησί μας, να είναι σχεδόν ανύπαρκτη εκτός από 1-2 ομάδες και άτομα μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού, δεν σημαίνει πως είναι παντού το ίδιο. Στη Ολλανδία συγκεκριμένα και στην δυτική Ευρώπη είναι ευρέος διαδεδομένη με parties ολόχρονα με χιλιάδες θεατές. Μερικά από τα πιο διαδεδομένα ονόματα από hardstyle και hardcore είναι Headhunterz, Zatox, Angerfist, και N-Vitral. Με δεκάδες φεστιβάλς ολόχρονα 2 από τα πιο μεγάλα είναι Defqon.1 για το καλοκαιράκι και Masters of Hardcore για το χειμώνα με bmps που ξεκινάνε από 150 και φθάνουν έως και 250bpm.


Κλείνοντας σας υποδεικνύω 4 από τα αγαπημένα μου κομμάτια ξεκινώντας αργά και τελειώνοντας μανιακά.


Headhunterz & Sub Zero Project – Our Church

Sub Zero Project & Keltek – Break the Game

Miss Hysteria & Ophidian – Nothing waits

N-Vitral & Angerfist – Fist in your Face

© 2018 Aegis Rock | Metal Magazine

  • White YouTube Icon