Search

Freedom Candlemaker @ Savino Live (29/9/19)

* γράφει η Μαρία (Mouv) Κούβαρου


Τι θα κάνατε αν είχατε μόλις τελειώσει τη δουλειά μια πολύ δύσκολη μέρα που τύγχαινε να είναι η τελευταία μέρα μιας απίστευτης εβδομάδας, η οποία τύγχαινε να είναι η τελευταία βδομάδα ενός σχεδόν ανυπόφορου μήνα; Ε, ναι! Ήταν 29 Νοεμβρίου χθες και θα σας πω αμέσως τώρα τι έκανα! Φόρεσα τα ωραία μου ρούχα, άρπαξα κάποια λεφτά και τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου και έφυγα για το Savino Live.


Έφτασα αρκετά νωρίς (τι έκπληξη), κάθισα στο αγαπημένο μου σημείο (τέρμα πίσω και αριστερά στο μπαρ… αρκετά απομονωμένα και σκοτεινά, με τον καλύτερο ήχο) και παρήγγειλα το ποτό μου. Η ελαφριά καθυστέρηση στην έναρξη του event μου έδωσε αρκετό χρόνο να χαλαρώσω,  να αφήσω πίσω την ένταση της μέρας (εβδομάδας… μήνα…) και να επανασυνδεθώ με τη θετική μου διάθεση, ακριβώς πριν ανέβει στη σκηνή το opening act…


…γύρω στις 10:45μ.μ.




Ήταν η τέλεια στιγμή. Η (ραγδαίως) ανερχόμενη τραγουδοποιός Náma (Αναστασία Δημητριάδου), μαζί με τον Ανδρέα Χριστοδούλου στην κιθάρα, μας προσέφεραν ένα εκλεκτό set από τραγούδια της τραγουδοποιού. Η Náma απαίτησε την προσοχή μας από την πρώτη κιόλας νότα και δικαίως την κατέκτησε. Με τις μοναδικές της μελωδίες, την εκλεκτική ηχητική παλέτα της, και έναν folk χαρακτήρα ελαφρώς σκοτεινότερο από αυτόν που θα μπορούσε να δεχθεί ο μέσος κύπριος ακροατής, η καλλιτέχνις παραπέμπει σε μια από τις πολυαγαπημένες μου "μουσικούς-μάγισσες", την Diamanda Galas (και αυτό είναι πιθανώς το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που έχω κάνει ποτέ μου σε μουσικό)!


H Náma έχει πλήρη έλεγχο της φωνής της, ενώ διαχειρίζεται τις ανάσες και τις σιωπές της με απίστευτη μαεστρία, μετατρέποντάς τις σε πολύτιμα στοιχεία των μοναδικών της συνθέσεων. Οι τονισμοί, η προφορά της και τα μικροτονικά φωνητικά της συντελούν στη δημιουργία ενός αλλόκοσμου σύμπαντος, που θυμίζει κάτι από τα μυθικά σκοτεινά δάση της ιρλανδικής εξοχής.


Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ταλέντο, την ικανότητα και την αφοσίωσή της στην τέχνη που υπηρετεί. Προσωπικά πιστεύω πως έχει τις δυνατότητες και θα μπορούσε να φτάσει σε ακόμα υψηλότερες διαστάσεις με την προσθήκη στιγμών μεγαλύτερης εσωτερικότητας,  προσγείωσης και σύντομων περασμάτων απλοποίησης, τόσο στη σύνθεση όσο και στην ερμηνεία, τα οποία θα επέτρεπαν στα ξεσπάσματα και τις δραματικές της εξάρσεις να ξεχωρίσουν και να εκτιμηθούν ακόμα περισσότερο.

Σίγουρα, η Náma υπήρξε το πλέον κατάλληλο ξεκίνημα για τη βραδιά, και μας προσέφερε ένα άρτιο ζέσταμα της ατμόσφαιρας για να υποδεχθούμε τον Freedom Candlemaker, που έλαβε σύντομα τη μουσική σκυτάλη.


Υπάρχει κάτι στην αύρα μερικών μουσικών που σε κάνει να τους εμπιστευτείς αμα τη εμφανίσει, γνωρίζοντας κατά κάποιον τρόπο ότι θα σου προσφέρουν μια σημαντική μουσική εμπειρία. Αυτή ήταν η διαίσθησή μου και με το εν λόγω συγκρότημα, και αποδείχθηκε σωστή. Παρουσίασαν συνολικά 14 τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων όλων των κομματιών από τον δίσκο Beaming Light, καθώς και μερικά από το The age of now (τον προηγούμενο δίσκο του Λευτέρη Μουμτζή).


Με έναν εντυπωσιακά δεμένο τρόπο, οι ικανοί μουσικοί μας πήγαν σε ένα μουσικό ταξίδι με τον συνδυασμό τους από indie, synthie, alt(i)e, ακόμα και pop(py) ήχους, με την προσθήκη κάποιων σοβαρών στιγμών ψυχεδέλειας, folk, groove και jazz. Κάθε νότα που παίχτηκε, κάθε τόνος που τραγουδήθηκε, κάθε χτύπος που παραλήφθηκε συνέτειναν στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας σπάνιας για τις κυπριακές σκηνές. Από την πρώτη νότα του “Flawless Rays of Sun”, ο Freedom Candlemaker, μαζί με τους εξ Αθηνών ορμώμενους Δημήτρη Φόκεν (κιθάρα, φωνητικά), Βασίλη Βλαχάκο (κιθάρα, φωνητικά), Ορέστη Μπενέκα (πλήκτρα, φωνητικά) και Δημήτρη Οικονόμου (τύμπανα, φωνητικά), μας πήγαν σε ένα ηχητικό ταξίδι σε μέρη “Of the Universe”, ταξίδι που  προσέγγιζε μια κατάσταση μέθεξης. Ήταν, μπορώ να πω, ένα ταξίδι που εκτιμήθηκε από όλους τους παρευρισκόμενους…


…και είμαι σίγουρη ότι όλοι οι παρευρισκόμενοι έχουν κρατήσει και από ένα δικό τους highlight από τη βραδιά. Για μένα αυτό ήταν το “Silent Song”. Είναι ούτως ή άλλως το αγαπημένο μου κομμάτι από το Beaming Light, όμως η ζωντανή του εκτέλεση, τόσο προσεγμένη και διανθισμένη με ένα έξοχο σόλο στα πλήκτρα γεμάτο jazz αναφορές, ήταν μια εμπειρία από μόνη της.


Δεύτερο highlight ήταν, φυσικά, το “Astral Body”, το οποίο φρόντισα να παίζει επίσης δυνατά στα ηχεία μου λίγο αργότερα όσο οδηγούσα για το σπίτι ικανοποιημένη, ζαλισμένη και γεμάτη από καλή μουσική και… ελπίδα. "Ελπίδα γιατί;" θα μου πεις..και θα απαντήσω. Γιατί το κοινό μπορεί να ήταν μικρό, όμως ήταν ακριβώς το κοινό που αξίζουν να έχουν καλλιτέχνες όπως οι Freedom Candlemaker και Nama. Συγκεντρωμένο, ενημερωμένο, με σεβασμό και εκτίμηση, και όλη την προσοχή του στραμμένη στην ξεχωριστή ιεροτελεστία που λάμβανε χώρα στη σκηνή.

#music #rockmusic #singersongwriter #musicreview #livereview #savinolive #aegismagazine

© 2018 Aegis Rock | Metal Magazine

  • White YouTube Icon