Search

Ανταλλάζοντας απόψεις με τους Movement of Static

Νέες ματιές σε δοσμένα θέματα: Σχολιάζουμε το Naegleria των Movement of Static, και σχολιάζουν την προσέγγισή μας.


* read it in English here


γράφει η Μαρία Κούβαρου


Το cinematic post-rock συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη Movement of Static κυκλοφόρησε το album Naegleria τον Οκτώβριο του 2018. Όταν έπεσε στην αντίληψη μου ανακάλυψα ότι δεν πρόκειται απλά για ένα album με αξιοσημείωτο μουσικό ενδιαφέρον, αλλά και για ένα album κτισμένο πάνω σε μια συγκεκριμένη θεματική, η οποία ξεδιπλώνεται σε δύο διαστάσεις. Γράφει το αρχικό συνοδευτικό κείμενο (μεταφρασμένο από την υποφαινόμενη):


Η ιδέα πίσω από το “Naegleria” είναι βασισμένη στο ταξίδι προς τη γνώση. Μέσα από αυτό το ταξίδι θα μπορέσεις να μάθεις ποιος είσαι και ποιοι είναι οι λόγοι της ύπαρξής σου και πώς η ύπαρξή σου αλληλεπιδρά με το σύμπαν και τη φύση. Η ιστορία λαμβάνει χώρα σε δύο διαστάσεις:

Διάσταση #1: Η ζωή που ήδη ζεις.

Διάσταση #2: Η σουρεαλιστική ιστορία ενός κοριτσιού που ταξίδεψε πολύ για να βρει ένα αρχαίο μυστικό σχετικά με το νόημα της ζωής. Κάθε κομμάτι αυτού του album εξαρτάται από το προηγούμενο, και κάθε ένα έχει τη δική του συγκεκριμένη ιστορία.


Και όμως, όσο πιο πολλές φορές άκουγα το album τόσο συνειδητοποιούσα ότι μου άνοιγε καινούργιες ερμηνευτικές προοπτικές,  οι οποίες άλλες φορές συνέπιπταν με την ιστορία του album και άλλες διέφεραν. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα να γράψω αυτό το άρθρο. Δηλαδή, να παραθέσω την δική μου ερμηνεία για το Naegleria και να τη στείλω στο ίδιο το συγκρότημα για να τη σχολιάσουν. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα ένα υβρίδιο μεταξύ δισκοκριτικής και συνέντευξης, που ως σκοπό έχει να ενδυναμώσει τη θέση ότι, όσο συγκεκριμένη και να είναι η εικόνα και η σκέψη που έχει ο καλλιτέχνης σχετικά με τη δημιουργία, το κοινό μπορεί να ταξιδέψει σε άλλους κόσμους, ακόμα και όταν είναι πλήρως ενήμερο για τις θεματικές του δημιουργού (όπως, παραδείγματος χάρη, συμβαίνει και με την προγραμματική μουσική).


Ας δούμε, λοιπόν, τι έχει να πει το συγκρότημα για το δικό μου ταξίδι μέσα από τη δικιά τους μουσική.


* μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το συνοδευτικό κείμενο στο bandcamp των Movement of Static, όπου παραθέτουν την ιστορία και στις δύο διαστάσεις ανά τραγούδι.

Σχόλιο MoS: Πρώτα απ’ όλα να εξηγήσουμε ότι το concept του άλμπουμ είναι βασισμένο και δομημένο σύμφωνα με τις δικές μας αντιλήψεις γύρω από τον κύκλο της ζωής και δεν λειτουργεί παρεμβατικά ως προς τον ακροατή. Θέλαμε ο καθένας που θα ακούσει το άλμπουμ να βρει τη δικιά του εξήγηση και ερμηνεία και να κάνει το ταξίδι των δυο διαστάσεων βάσει των δικών του εμπειριών και να προσπαθήσει να το εντάξει στον δικό του λόγο ύπαρξης. Γι’ αυτό και άλλωστε στο τέλος ιστορίας δεν αποκαλύπτουμε ποτέ ποιο είναι το νόημα της ζωής γιατί για τον καθένα είναι διαφορετικό.


«Slowly we are…»



Σχόλιο υποφαινόμενης: Κάθε ταξίδι ξεκινά διστακτικά με ένα μικρό βήμα. Αφού έχεις κάνει το πρώτο βήμα, τότε ξεκινάς να ανακαλύπτεις. Αναπνέεις, απορροφάς, εισπνέεις, μεταμορφώνεσαι σε κάτι μεγαλύτερο – πλουσιότερο σε εμπειρία. Οπλίζεις τον εαυτό σου με γνώση, και αποκτάς τη δυνατότητα να εφαρμόζεις εκείνη τη γνώση και την εμπειρία. Τη χρησιμοποιείς όπως ο μουσικός χρησιμοποιεί τα εφέ για να γεμίσεις το ταξίδι σου. Αντιλαμβάνεσαι τη διαδρομή σου και ξεκινάς να βρίσκεις τρόπους για να επιβληθείς στην ίδια σου τη ζωή. Αρχίζεις να αποκτάς τη δυνατότητα να απομονώνεις τα διάφορα μέρη σου, να νιώθεις τις δυνατότητες που έχει κάθε ένα ξεχωριστά, και να αφήνεις το κάθε ένα να ηγείται όποτε είναι αναγκαίο. Ακριβώς όπως ένα παρεμβατικό σόλο κιθάρας που παίζει πάνω από μια συμπαγή μουσική δομή. Έπειτα ηρεμείς, κρατάς τον ρυθμό σου σταθερό, και όταν ξαναβρείς την ευκαιρία ξεκινάς να κτίζεις ξανά. Αγωνία αναμεμειγμένη με ενθουσιασμό, ξεκινάς να ανυπομονείς. Έχεις φτάσει ήδη μακριά, όμως έχεις ακόμα μεγάλο δρόμο να κάνεις μέχρι να γίνεις...


Σχόλιο MoS: Στο κομμάτι αυτό αποτυπώνεται η έννοια της Γέννησης συνοδευομένη με την πρώτη ανάσα, το πρώτο φως και τα πρώτα συναισθήματα που βιώνει κάποιος. Το πιο αγνό στάδιο της ζωής.

Interlude57 084 INICIAL76 16 56 79


«ThePassage»




Σχόλιο υποφαινόμενης: Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις ότι τίποτα δεν μπορεί να σε νικήσει. Οπλίζεις τον εαυτό σου με δυνατή θέληση, με την ορμή να τα καταφέρεις. Συμπαγείς τοίχοι, θα μπορούσες να πεις ακόμα και ηχητικοί, γίνονται οι σύντροφοί σου. Ο προορισμός δεν σου είναι βέβαιος, όμως ξέρεις ότι θα φτάσεις εκεί. Γιατί πρέπει. Ακόμα περισσότερο, γιατί το θέλεις. Και όταν το συνειδητοποιήσεις αυτό, αναιρείς τις αντιστάσεις σου, καταστρέφεις τους ίδιους σου τους τοίχους, εισπνέεις ξανά και ξεκινάς να υμνείς το σύμπαν. Τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει. Και αυτό το εμπόδιο που έχεις συναντήσει θα το προσπεράσεις. Και το προσπερνάς... και μετά ξανά, και ξανά, και κάπου κουράζεσαι να συναντάς εμόδια και να τα προσπερνάς. Αναπόφευκτα, η περιέργεια εισέρχεται. Μια δόση ανησυχίας. Είναι αυτό το σωστό μονοπάτι; Στα αλήθεια θα τα καταφέρεις να φτάσεις στο «εκεί» σου; Έχει σημασία; Ποιο είναι το δικό σου εκεί, έτσι κι αλλιώς; Θα συνεχίσεις να σπρώχνεις, να ελπίζεις, να σπρώχνεις, να προσπερνάς, να σπρώχνεις, να ανεβαίνεις, και έπειτα ένα τελικό σπρώξιμο. Δυνατό, έντονο, ασταμάτητο. Είναι αυτό το σωστό μονοπάτι; Ο μόνος τρόπος να το μάθεις είναι να τρέξεις προς το τέλος του.


Σχόλιο MoS: Το “ThePassage” σαν κομμάτι του δίσκου λειτουργεί σαν το εναρκτήριο λάκτισμα για την είσοδο σας στις δυο διαφορετικές αλλά παράλληλες διαστάσεις. Ο καθένας από εμάς στην ζωή του «επιλέγει» τον δρόμο που «θέλει» να ακολουθήσει για να φτάσει στο απώτερο ολοκληρωμένο εγώ του.

Interlude77 56 01 51 AGGRADACIYA05 51 55 97


«Mountain Of Life»



Σχόλιο υποφαινόμενης: Η ζωή μας όλη είναι φτιαγμένη από αγώνες. Ένας επαναλαμβανόμενος κύκλος από εναλλασσόμενα συναισθήματα, διακοπτώμενος από ξαφνικές διαφωνίες, ελαττωμένες συγχορδίες, μεταξύ σου και του περίγυρού σου, εσένα και όσων αγαπάς. Μερικές φορές αισθάνεσαι τη στασιμότητα, μέχρι να καταφέρεις να πάρεις μια βαθιά ανάσα και να ξεκινήσεις να ακούς τα ψηλότερα στρώματα. Η αλήθεια ξεκινά να αποκαλύπτεται όταν δραπετεύσεις από τη ρουτίνα, όταν εντοπίσεις την αλλαγή που συμβαίνει μέσα στην επανάληψη του ίδιου. Και που, όταν εντοπιστεί, διαταράσσει τα αισθήματα της στασιμότητας, ακριβώς όπως ένα γύρισμα των drums και μια ανοδική κίνηση συγχορδιών. Τότε όλα γίνονται πιο ήρεμα όσο λαμβάνεις ενδείξεις για το τι είναι η ζωή. Η ζωή είναι αυτό που συμβαίνει όταν παρατηρείς, αυτό που εκλαμβάνεις. Ακόμα και αν αυτό που διακόπτει το «ίδιο» σου προκαλεί λύπη. Και, εν τέλει, ξεκινάς να βιώνεις τη ζωή σε όλα της τα επίπεδα. Και αποφασίζεις να τη ζήσεις ολοκληρωτικά, όπως μια μπάντα σε σύγκλιση, γιατί αυτό είναι το ταξίδι σου. Αυτή είναι η ζωή. Μια πάλη που αξίζει να βιώσεις.


Σχόλιο MoS: Είναι η καθεμία δυσκολία που θα συναντήσεις στην ζωή σου! Από έναν θάνατο ενός κοντινού σου ανθρώπου, μέχρι το κάθε τι που θα παρέμβει σαν εμπόδιο με σκοπό να σε αποκλίνει από τον στόχο σου. Είναι το βουνό που πρέπει να ανέβεις και η δυσκολία αυτού θα καθορίσει τον χαρακτήρα σου και την υπόσταση σου.


«6EQUJ5»



Σχόλιο υποφαινόμενης: Δεν έχεις ρίζες. Είσαι μέρος του κόσμου, ένα μικροσκοπικό κομμάτι του σύμπαντος. Θα μπορούσες να προσαρμοστείς στην Ανατολή, στη Δύση, σε ψηλά υψόμετρα, σε χαμηλά υψόμετρα, δεν γνωρίζεις σύνορα. Άνθρωπος και θείο ταυτόχρονα. Έχεις τη δυνατότητα να είσαι όλα και τίποτα. Δισυπόστατη ύπαρξη. Ον καλό ή κακό κατά βούληση, επιθετικό και προστατευτικό κατ’ επιλογή. Πιθανόν το πραγματικό νόημα της ζωής να βρίσκεται στην δυνατότητα κάποιου να επιτρέψει στο καλό να κυριαρχήσει, ακόμα και όταν το κακό είναι η ευκολότερη επιλογή. Η εσωτερική μάχη που προκύπτει είναι σημαντική. Μπορεί να λάβει χώρα μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, όμως σε εκείνο το δευτερόλεπτο ο χρόνος πλαταίνει (όπως ο διπλασιασμός του μουσικού χρόνου), και μεταφέρεσαι σε μέρη άγνωστα, που δεν είχες ακούσει ποτέ πριν. Είναι η στιγμή σου μέσα στον χρόνο. Η στιγμή όπου έχεις υπέρμετρη ευθύνη προς τον εαυτό σου και προς το σύμπαν. Η μουσική σου κυριαρχεί πάνω στο νοηματικό μήνυμα που έρχεται από ανθρώπινες φωνές. Οι λέξεις γίνονται θόρυβος. Κυριαρχείς πάνω στη φασαρία, έστω και αν αυτή η φασαρία θα συνεχίσει να υπάρχει ακόμα και όταν η μάχη σου θα τελειώσει και η νίκη σου θα έχει επιτευχθεί. Η αποτυχία να κυριαρχήσεις επί του θορύβου πιθανότατα θα οδηγήσει στην εισδοχή σου μέσα στη φασαρία, στην απορρόφησή σου μέσα σε αυτήν. Σε ασημαντότητα, αδιαφορία, μια φωνή ανύπαρκτη μέσα στο όλο.

Σχόλιο MoS: Η επικοινωνία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης. Όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας προσπαθούν να μας μεταδώσουν διάφορες πληροφορίες και όλοι μας είτε στο συνειδητό είτε στο υποσυνείδητο τις δεχόμαστε. Οργανικά ο σκληρός μας δίσκος τις αποθηκεύει όλες. Αυτές με την λιγότερη σημασία πιάνουν λιγότερο χώρο αλλά υπάρχουν. Σκοπός του 6EQUJ5 είναι να αντιληφτούμε σε ένα μεγάλο βαθμό ότι η επικοινωνία μεταξύ μας πρέπει να είναι πιο ουσιώδης και πιο αντικειμενική.

Interlude80 516 GANOMATIT21 23 86 25


«Diaspasis»



Σχόλιο υποφαινόμενης: Άτομα, μόρια, κύτταρα, οργανισμοί. Τα πάντα κινούνται, τα πάντα ρει. Τα πάντα εξελίσσονται. Αναπτύσσονται. Κάποιες φορές συγκλίνουν, κάποιες φορές συγκρούονται. Δημιουργούν ένα ον, μια καινούργια παρουσία, μόνο για να αποδείξουν ότι, στην ουσία, μπορεί και να μην σημαίνουν τίποτα για αυτήν την οντότητα. Τίποτα πέρα από ένα κάλυμμα, το κέλυφος του πραγματικού εαυτού, το υλικό του σπίτι. Έξω, στο αχανές διάστημα, η ακατάληπτη ύπαρξη του σύμπαντος υποδεικνύει ότι δεν είσαι τίποτα ως μονάδα, αλλά παραμένεις απαραίτητο στοιχείο για το όλο. Και είναι μόνο όταν αποδράσεις από το περιτύλιγμά σου που αποκτάς την ικανότητα να κάνεις αυτή τη συνειδητοποίηση. Δομήθηκες από επαναλαμβανόμενα ηχητικά σωματίδια, κι έπειτα τα ξεχωριστά σου μέρη ξεκίνησαν να παίρνουν μορφή – βίαια, ανά στιγμές. Περνάς από διάφορες φάσεις του γίνεσαι. Εξαπλώνεσαι, μαθαίνεις, αποκτάς σοφία, και εν τέλει, διαλύεσαι μέσα στο είναι σου.

Σχόλιο MoS: Θέλουμε να πιστεύουμε ότι μόλις βιώσουμε τον θάνατο εκεί σταματάνε και όλα. Είναι όμως ο θάνατος το τέλος ή μια καινούργια αρχή; Μήπως γινόμαστε ένα με το συμπάν και από εκεί αυτόματα μας μεταλαμπαδεύεται η απόλυτη γνώση; Είναι ο θάνατος το συναίσθημα που πρέπει να βιώσουμε ώστε να φτάσουμε στον ανώτερο σκοπό της ύπαρξης μας; Και αν ναι ποιος είναι αυτός;


Interlude 93 882 NAIMINA 74 14 35 74


«…Fading from our existence»



Σχόλιο υποφαινόμενης: Όπως σβήνεις από την ύπαρξή σου, αφήνεις πίσω σου τα πάντα. Αγκαλιάζεις την συμπαντικότητά σου, τη μοναδικότητά σου και το τίποτά σου. Τα επίγεια πιστεύω σου δεν σημαίνουν πια τίποτα (δεν είναι τυχαία η επιλογή των λέξεων του George Carlin σχετικά με τον Θεό), γιατί γίνεσαι ένα με την αλήθεια και τα πάντα σου αποκαλύπτονται πλήρως. Όπως ξυπνάς, ενώ σβήνεις, το σβήσιμο γίνεται η απόλυτη δύναμή σου, η πηγή της πηγαίας σου έκστασης... μα είναι αυτό το σβήσιμο το τέλος σου, ή η απαρχή της πραγματικής σου υπόστασης;


Σχόλιο MoS: Επί της ουσίας είναι η σύνδεση του πρώτου κομματιού με το τελευταίο. «Slowly we are fading from our existence». Η ολοκλήρωση του όλου κλείνοντας έναν κύκλο και επιστρέφοντας στην αρχική μορφή της οντότητας μας! Ζωή-Θάνατος. Αρχή-Τέλος. Καλό-Κακό. Όλα είναι αλληλένδετα και όλα εξαρτώνται το ένα από το άλλο. Η απόλυτη αλήθεια όμως βρίσκεται έκτος του κύκλου! Εκεί από όπου προερχόμαστε και εκεί όπου καταλήγουμε!

Το Naegleria είναι μια εντυπωσιακή, μελετημένη και άρτια δομημένη θεματική post-rock κατάθεση με δεξιοτεχνική χρήση επαναλήψεων, σπασίματων και κτισίματων. Οι στιγμές της ψυχεδελικής παρέμβασης είναι σημαντικές για να αφήσουν χώρο και χρόνο στον ακροατή να σκεφτεί. Minimal και maximal ταυτόχρονα, οι Movement of Static μας αποδεικνύουν ότι τα ταξίδια διανόησης, πνευματικότητας και συναισθήματος μπορούν να επιτευχθούν ακόμα και όταν κάποιος παραμένει καθισμένος σε μια καρέκλα, με τα μάτια καρφωμένα στον τοίχο.

#music #band #greekband #album #postrock #rockmusic #rockmagazine #greeklanguage #mariakouvarou #cyprus

© 2018 Aegis Rock | Metal Magazine

  • White YouTube Icon